سه روز پيش

   عرض اندام   

آره من یه زن شکم گنده‌ام و به شکم گنده‌م افتخار می‌کنم. شکمم وقتی مانتو می‌پوشم معلومه. شکمم وقتی می‌شینم رو صندلی دوبرابر می‌‌شه. گول تبلیغات شما رو نخوردم که زن زیبا و بلا و لوند و دلبرانه زنیه که شکمش چسبیده باشه به کمرش. که هی بره جلوی آینه و از بغل به خودش نگاه کنه و سانت بگیره که شکمش چقدر اومده جلو. که چقدر باید ورزش کنه و غذا کمتر بخوره تا اون یکی دو سانت هم آب بشه و بتونه بدون خجالت هر لباسی که می‌خواد بپوشه. وقتی شما دارید تعداد قاشقای پلوتون رو می‌شمرید و هی با شکم صافتون به بقیه پز می‌دید و اصلا پز نمی‌دید و به خیالتون شکم صاف داشتن لازمه آدم بودنه، من کف‌گیر کف‌گیر برای خودم پلو می‌ریزم و قلپ‌قلپ نوشابه می‌خورم و تو مسابقه کی‌ شکمش صاف‌تره که راه انداختید، شرکت نمی‌کنم. شما بشینید جلوی فشن تی‌وی و حسرت هیکل ترکه و قد بلند مدلا رو بخورید. حسرت اندام زیبای پنه‌لوپه‌کروز و نیکل کیدمن و کایرا نایتلی رو بخورید. وقت مهمونی رفتن گه‌گیجه بگیرید که کدوم لباس رو بپوشید که شیک و خوش‌تیپ ومارک‌دار باشید. همه جا توی همه عکسا توی همه فیلما توی همه تبلیغات توی همه قصه‌ها بهتون گفتن که زن خوشبخت، زن روشنفکر، زن اجتماعی، زن فهمیده و باهوش زنیه که هیکلش فلان باشه، که بتونه دل مردا رو ببره، که بتونه تو جامعه عرض اندام کنه. آمار میلی‌متری شکم و سینه و باسن و دور بازو و دور رون و دور ساق پاشو داشته باشه و این آمار به استانداردهای جهانی نزدیک باشه. اسیر تبلیغاتید شما. من نیستم. مهر استاندارد ندارم. در کمدو باز می‌کنم و لباسی رو که توش راحتم می‌پوشم. هیکل استاندار یعنی چی؟